184.

یه روزی که دیگه فرسودهایم و منتظر مرگ، زنگ میزنم بهت ازت میپرسم که ارزششو داشت این دوری؟ این به کم قانع شدن، ما رو به چیز بهتری رسوند؟ وقتی از خوشیِ کوچیکمون گذشتیم، به خوشی بزرگتری هم رسیدیم؟
و امیدوارم که بگی "بله" تا خیالم بالاخره -شاید- راحت بشه.