میگفت فصلِ "رابطه" واسه تو اینه که درِ سالن اصلی مغزتو باز کنی رو طرفت. نظرتو بهش بگی؛ راجع به خودش، راجع به خودت، راجع به اتفاقا، راجع به دنیا، راجع به همه چی. میگفت واسه تو، این چیزیه که هیچ دوستی نرمالِ صمیمی ای دلیل کافی ای نیست واسش.
گفتم فصلِ رابطه، س ک س نیست مگه؟ اون چی پس؟
خندید گفت نه، اون واسه تو ساید افکت ه.
گفتم ناراحتی؟
جدی شد گفت نه. خوشحالم چون "چون که ۱۰۰ آید ۹۰ هم پیش ماست"
برچسب:
نویسنده: شیوا حیدریان